Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1954 K.2021/3293

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü ve kusur belirlemesi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflarca açılan evlilik birliğinin temelinden sarılması hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince erkeğin tam kusurlu olduğundan bahisle davacı-karşı davalı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı-karşı davacı erkeğin davasının reddine, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, çocuklar yararına tedbir ve iştirak nafakalarına, kadın yararına tazminatlara hükmedilmiş; erkeğin tazminat talepleri reddedilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki boşanma davası yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince kadının az, erkeğin daha fazla kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin boşanma davasının da kabulüne, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, erkeğin sair istinaf taleplerinin ise reddine karar verilmiştir. Hüküm, taraflarca yukarıda belirtilen sebeplerle temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; bölge adliye mahkemesince kadının kabul edilen ve gerçekleşen güven sarsıcı davranışı karşısında davalı-karşı davacı erkeğe, eşine karşı kuşkucu olduğu kusurunun yüklenmesinin doğru olmadığının anlaşılmasına göre boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu kadının az, erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte de açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurlu olup davacı-karşı davalı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. maddesi koşulları somut olayda gerçekleşmemiştir. Bu husus nazara alınmadan yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.