Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1989 K.2021/3232

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tedbir nafakalarının, yoksulluk nafakasının ve iştirak nafakasının miktarı ile tazminatlara faiz işletilmesine ilişkin karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesinin 14.10.2015 tarihli kararıyla dava kabul edilerek tarafların boşanmasına karar verilmiştir. Hüküm davacı kadın tarafından tazminatların ve nafakaların miktarı ve ziynet alacağına ilişkin olarak, davalı erkek tarafından ise tüm yönlerden temyiz edilmiştir. Dairemizin 25.09.2019 tarihli kararıyla hüküm sadece manevi tazminat, iştirak nafakası, ziynet alacağı ve tazminatlara faiz işletilmesi yönlerinden bozulmuştur. Hüküm diğer yönlerden kesinleşmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen kararda velâyetin anneye verilmesine, kadın ve ortak çocuk lehine nafakalara ve kadın lehine tazminatlara hükmedilmiştir. Velâyet düzenlemesi, tedbir nafakaları, yoksulluk nafakası ve maddi tazminat yönünden karar dairemiz ilamıyla onanarak kesinleşmiştir. Mahkemece sadece bozulan yönlerden hüküm kurulması gerekirken kesinleşen hususlar yönünden yeniden hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanmanın eki niteliğindeki tazminatlar boşanma hükmünün kesinleşmesi ile muaccel (ödenir) hale gelir. Manevi tazminat alacağına boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken mahkemece bozma sonrası kurulan hükümde manevi tazminat alacağına kararın kesinleştiği tarihten itibaren faiz işletilmesine hükmedilmiştir. Hüküm bu yönüyle usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.