Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/2064 K.2021/3231

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların ve iştirak nafakasının miktarı, yoksulluk nafakası ve ziynet alacağı davasının reddi ile kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davacı-davalı kadının ziynet alacağına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

3-Davacı-davalı kadının, yoksulluk nafakası isteğinin kabul edilebilmesi için boşanma yüzünden yoksulluğa düştüğünün belirlenmesi gerekir. Davacı- davalı kadın temizlik yaparak para kazandığını, kısa süreli çalıştığını, bu çalışmasının düzenli ve sürekli olmadığını belirtmiştir. Kadın hakkında yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında ise kadının temizlik işlerinde çalıştığı, asgari ücret aldığı belirtilmiştir.

Dosya kapsamından kadının çalışıp çalışmadığı net olarak anlaşılamamaktadır.

Buna göre mahkemece davacı-davalı kadının çalışıp çalışmadığı yeniden araştırılıp çalışıyor ise bu işyerinde güvenceli olup olmadığı, bu çalışmanın düzenli ve sürekli olup olmadığının belirlenmesi ve çalışıyor ise gelirinin ne kadar olduğu ve bu gelirin onu yoksulluktan kurtaracak düzeyde olup olmadığı ve işten kendi isteği ile mi çıkıp çıkmadığı belirlenerek sonucu uyarınca yoksulluk nafakası hakkında karar verilmesi gerekirken bu hususta eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Mahkemece dairemizin 01.06.2020 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada hükmün gerekçesinde tarafların kusur durumları ayrıca ve açıkça belirtilmediği halde kadın lehine hükmedilen manevi tazminatın gerekçesinde kadının güven sarsıcı davranışlar sergilediği, erkeğin ise kadına fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığı, tarafların bu nedenle kusurlu olduğu belirtilmiştir. Hükmün gerekçesinde tarafların kusur durumlarının ayrıca ve açıkça belirtilmesi gerekirken belirtilmemesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.