Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/2107 K.2021/5159

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, ortak çocuk ...’un velayeti ve kişisel ilişki yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.06.2021 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... ile vekili Av. ... va karşı taraf temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... geldiler.

Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadının iştirak nafakası ve yoksulluk nafakasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince verilen kararlar, istinaf edilmeyen yönlerden kesinleşmiş olup istinaf edilmeyen konular temyize getirilemez. Davalı-davacı kadın tarafından iştirak nafakası ve yoksulluk nafakasına yönelik istinaf talebi bulunmadığından, istinaf edilmemiş bu yöne ilişkin temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu itibarla davalı-davacı kadının iştirak nafakası ve yoksulluk nafakasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarının yanında davalı erkeğin "Birlik görevini ihmal ettiği" ancak yine de evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacı kadının kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacı-davalı erkek tarafından Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı olarak açılan boşanma davası ve davalı-davacı kadın tarafından Türk Medeni Kanunu'nun 197. maddesine dayalı olarak açılan tedbir nafakası davalarının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince, erkek ağır kusurlu kabul edilerek erkeğin boşanma davasının kabulüne, kadının tedbir nafakası davasının kısmen kabulüne, kadın yararına yararına dava tarihi itibariyle aylık 400 TL tedbir nafakası ve aylık 400 TL yoksulluk nafakası, ortak çocuk ... yararına aylık 200 TL tedbir nafakası ve 200 TL iştirak nafakası ile kadın yararına 12.500 TL maddi tazminat,

7.500 TL manevi tazminata hükmedilmiş, hüküm, davacı-davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, ortak çocuk ...'un velayeti yönünden, davalı-davacı kadın tarafından erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, birleşen davada tedbir nafakalarının miktarları yönünden yönünden istinaf edilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 27.11.2020 tarihli, 2018/1977 esas, 2020/2050 karar sayılı ilamıyla kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle kadın yararına 50.000 TL maddi tazminata, 45.000 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sırasında kadın yararına 12.500 TL maddi tazminat, 7.500 TL manevi tazminata karar verilmiş, davalı-davacı kadın tarafından tazminat miktarları istinaf edilmediğinden, maddi ve manevi tazminatlar miktarlar yönünden erkek lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Hal böyleyken tazminatların arttırılmasına dair karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.