Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/2110 K.2021/3817

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından boşanma hükmündeki maddi hata, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesinin 18/7/2017 tarihli ilk kararına karşı taraflarca boşanmanın ferileri yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince, karşılıklı boşanma davaları için ayrı ayrı kusur belirlemesi yapılıp ayrı ayrı hüküm kurulduğundan bahisle, mahkeme kararının kaldırılmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Dosya kendisine gönderilen ilk derece mahkemesi, her iki dava yönünden yeniden boşanma hükmü kurmuştur.

Bölge adliye mahkemesinin işbu temyiz incelemesine konu kararında; ilk derece mahkemesinin ilk kararına karşı taraflarca sadece feriler yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmakla; her iki davada verilen boşanma hükümlerinin kesinleşmiş olduğu, her ne kadar kararın tamamı kaldırılmış ise de kesinleşen boşanma yönünden yeniden hüküm kurulmasının doğru olmadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesinin ikinci kararındaki boşanma hükümlerinin kaldırılarak boşanma hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiğinden bahisle; kararın ilgili kısmının hükümden çıkarılmasına karar verildiği belirtilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararında da belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinin 18/7/2017 tarihli kararına karşı taraflarca her iki davadaki boşanma hükümleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmamış ve karar boşanma yönünden kesinleşmiştir. Bu itibarla, bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin ikinci kararındaki boşanma yönünden yeniden kurulan hükümlerin kaldırılması ve karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi doğru olmuştur.

Ne varki, bölge adliye mahkemesinin hüküm sonucu bölümünün 1. bendinde kaldırıldığı belirtilen A-1 ve B-1 bentleri ilk derece mahkemesinin ilk kararındaki bent numaraları olup, 13/6/2019 tarihli ikinci karardaki boşanmaya ilişkin bent numaralarının farklı olması infazda tereddüt oluşturacak mahiyettedir.

Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bozma sebebi yapılmayarak mahkeme kararının bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "İlk derece mahkemesince 18.07.2017 tarihinde verilen her iki davada boşanmaya dair hükümler istinafa konu edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen 13.06.2019 tarihli kararının hüküm fıkrasının A-1 ve B-1 bentlerinin HÜKÜMDEN KALDIRILMASINA" sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına;

bölge adliye mahkemesi hükmünün 1. bendine "İlk derece mahkemesinin 18.07.2017 tarihli kararındaki boşanma hükümlerinin istinafa konu edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla; ilk derece mahkemesinin 13.06.2019 tarihli kararının hüküm sonucu bölümündeki ‘Asıl davanın KABULÜNE, karşı davanın REDDİNE’ ifadesi ile aynı hüküm sonucu olan 1. bendinin HÜKÜMDEN KALDIRILMASINA" sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine,