KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2021/2566 E., 2021/3546 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2021
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, tazminatların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının artık incelenmesinin mümkün bulunmamasına göre davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-İlk derece mahkemesince kurulan hükümde davacı-karşı davalı kadın yararına 1.000.000,00 TL maddi, 800.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, kararın taraflarca istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen tazminatların çok olduğu gerekçesiyle davacı-karşı davalı kadın yararına 600.000,00 TL maddi, 400.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, kadının tüm, erkeğin sair istinaf istemleri esastan reddedilmiştir.
Bu hükmün taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 14.12.2020 tarihli ilamı ile davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan tazminatların az olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı-karşı davalı kadın yararına bu kez 900.000,00 TL maddi, 700.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
Bölge adliye mahkemesince son kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen maddi tazminat yine azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) tazminat takdiri gerekir.
Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2021/2566, K. 2021/3546, 27 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama