Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/2747 K.2021/4931

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca TMK’nın 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak boşanma davası açılmış, mahkemece erkeğin tam kusurlu, kadının ise kusursuz olduğu gerekçesiyle, davacı-karşı davalı kadının davasının kabulüne, davalı-karşı davacı erkeğin davasının reddine karar verilmiştir.

Davalı-karşı davacı erkeğin her iki dava yönünden istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, bölge adliye mahkemesince "ilk derece mahkemesince erkeğe kusur olarak yüklenen kadını tartışma sonrası tehditli söz ve davranışlar eşliğinde kadın ile cinsel ilişki kurmak istemesi vakıalarının ispatlanamadığı ve kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının fazla olduğu" gerekçesiyle erkeğin kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası dışında istinaf talebi esastan reddedilmiş, verilen karar davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalı-karşı davacı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının davasının kabulüne, erkeğin davasının reddine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı kadının bağımsız aile yaşantısı sağlayamadığı, erkeği ailesiyle yaşamak zorunda bıraktığı kusurunun sabit olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-karşı davacı erkek dava açmakta haklı olup erkeğin davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.