Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/3245 K.2021/6360

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından katılma yoluyla temyiz istemiyle erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velâyet yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.09.2021 günü katılma yoluyla duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi.

Karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı kadının katılma yolu ile erkeğin kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Katılma yoluyla temyiz isteği asıl temyiz isteğine sıkı sıkıya bağlıdır. Bölge adliye mahkemesince belirtilen konulara ilişkin verilen kararı davalı-davacı erkek temyiz etmemiş olmakla, davacı-davalı kadının temyizi incelenemeyeceğinden, davacı-davalı kadının erkeğin kabul edilen boşanma davası yönünden katılma yoluyla temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı- davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

b-İlk derece mahkemesince taraflarca karşılıklı olarak açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasında boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın da kabulüne tarafların boşanmalarına karar verilmiş, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda tarafların istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı erkeğin eşine birden fazla fiziksel şiddet uyguladığı, davacı-davalı kadının ise birlik görevini ihmal ettiği, eşine hakaret ettiği, evlilikten pişman olduğunu söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olarak kabulü gerekirken yazılı şekilde eşit kusurlu olduğuna ilişkin belirleme doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

c-Yukarıda 2-b bendinde açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda davalı- davacı erkeğin ağır kusurlu olup, bu kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Kadın boşanma sonucu eşin maddi desteğinden yoksun kalacaktır. Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu durumda tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusurun ağırlığı, hakkaniyet kuralları gözetilerek davacı- davalı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

d-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.