Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/3248 K.2021/3803

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından her iki dava yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise tazminatlar ile iştirak nafakasının miktarı, yoksulluk nafakası ve kendi davasında lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı erkeğin tüm; davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi(TMKm.174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yön gözetilmeden hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3- Bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kadının davasının reddine yönelik hükmü kaldırılarak kadının davasının kabulüne karar verildiği halde, işbu davada kendini vekil ile temsil ettiren davalı-davacı kadın lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti takdir ve tayin edilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.