Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/3483 K.2021/5348

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre, çocuğun mutad meskeninin bulunduğu ülkeye iadesi isteğine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, çocuğun yaşı gereğince anne bakım, ilgi ve alakasına muhtaç olduğu, çocuğun anneden ayrılmasının ve daha önce bireysel olarak yaşamadığı bir ortamda anneden ayrı yaşamasının travmatik sonuçlar yaratabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı baba ve Ulus Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan delillerden, çocuğun mutad meskeni olan Avusturya ülkesinden 2018 yılında Türkiye'ye getirildiği, tekrar mutad meskenine götürülmediği, müşterek çocuğu, annenin kanundan doğan koruma hakkını ihlal etmek suretiyle haksız olarak alıkoyduğu, davacı babanın sözleşme hükümleri uyarınca çocuğun mutat meskene iadesinin temini için 15.04.2019 tarihinde Avusturya merkezi makamına başvuruda bulunulduğu anlaşılmaktadır.

İade isteğinin reddini gerektirecek vahim bir tehlikenin varlığı veya geri dönmesinin çocuğun fiziksel ve psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı ya da başka bir şekilde müsamaha edilemeyecek bir duruma düşüreceğine dair ciddi bir riskin (Söz. m. l3/b) ve sözleşmede kabul edilen diğer iadeden kaçınma sebeplerinin varlığı kanıtlanamamıştır. Küçüğün anne yanında bulunduğu ortama alışması ve yaş küçüklüğü sözleşmede iadeden kaçınma sebebi olarak kabul edilmemiştir.

Açıklanan sebeplerle davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.