Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/3493 K.2021/4776

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından T.M.K’nun 161. maddesinde yer alan zina hukuksal sebebine dayanan davasının reddi, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların miktarları ile kişisel ilişki yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenilen “Annesinin davranışlarına sessiz kalma” vakıası erkeğin annesinin bu davranışları sırasında erkeğin orada olmaması nedeniyle yüklenilmeyeceğinin; davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenilen aşırı kıskançlık vakıasının ise erkeğin güven sarsıcı davranışına tepkisel nitelikte olduğunun;

işyerinde sürekli eşini kontrol etmeye çalışma vakıasının ise dosyada mevcut tanık beyanlarına göre kadının tarafından değil, ailesi tarafından bir kez yapıldığı ve bu davranışın da kadının dolduruş ile olduğunun ispatlanmadığının, mahkemece belirlenen ve gerçekleşen tarafların diğer kusurlu davranışlara göre erkeğin yine de ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre erkeğin tüm, kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre 2016 doğumlu ortak çocuk Göktuğ yararına takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.