Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/3564 K.2021/4879

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve manevi tazminatın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, erkeğin ağır kusurlu olduğundan bahisle davanın kabulüne ve kadın lehine nafaka ve manevi tazminat ödenmesine karar verilmiş, karar davacı-karşı davalı erkek tarafından istinaf edilmekle, bölge adliye mahkemesince, erkekten bir kısım kusurlar çıkartılarak taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş ve kadının manevi tazminat talebinin reddi ile sair itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Karar davalı-karşı davacı kadın tarafından yukarıda gösterildiği gibi temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tarafların mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurları yanında davacı-karşı davalı erkeğin, eşine süreklilik arzedecek şekilde fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle evlilik birlikteliğini sona erdiren olaylarda tarafların her ikisi de kusurlu olmakla birlikte davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Bu husus dikkate alınmaksızın değerlendirme yapılarak hüküm kurulması hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

2- Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere; boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı-karşı davalı erkek ağır kusurlu olup, bu kusurlu davranışlar aynı zamanda davalı-karşı davacı kadının kişilik haklarına zarar verici niteliktedir. TMK 174/2 madde koşulları kadın yararına oluşmuştur. Tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusurun ağırlığı ve hakkaniyet kuralları gözetilerek kadın yararına uygun miktarlarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak bu talebin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.