Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/3619 K.2021/5627

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesi tarafından verilen hükme karşı davalı-davacı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince erkeğin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde; vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılacağı, ilk derece mahkemesi kararının erkek vekili Av. ...’a 9/11/2020 tarihinde tebliğ edildiği, davalı-davacı asılın ise iki haftalık istinaf başvuru süresi geçtikten sonra, 28/12/2020 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurduğu belirtilerek istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelererin tetkikinden, ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının davalı-davacı erkek vekili Av. ...’a elektronik tebligat yöntemiyle 9/11/2020 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı ancak vekilin işbu tarihten önce öldüğü ve bunun üzerine kararın davalı-davacı asıla 15/12/2020 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Davalı-davacı vekilinin ölmüş olması nedeniyle asıla yapılan tebligat geçerlidir.

Davalı-davacı, kararın kendisine tebliği(15/12/2020) tarihinden itibaren iki haftalık kanuni süre içinde(28/12/2020) istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bu itibarla, davalı-davacının istinaf başvurusunun süresi içinde yapılmadığından bahisle usulden reddi yerinde olmamış ve istinaf başvurusunun incelenmek üzere bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını gerektirmiştir.