Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/3767 K.2021/4701

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından boşanma davasının reddi ve ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Davacı kadın tarafından 90.333,00 TL tutarında ziynet alacağı talep edilmiş, İlk derece mahkemesince davanın kabulü ile 90.333,00 TL tutarındaki ziynet alacağının aynen iadesi veya bedeline hükmedilmiştir. Kararın taraflarca istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince ziynet alacağının 72.055,50 TL'lik kısmının kabulüne karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince reddedilen ziynet alacağının miktarı 18.277,50 TL olup karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'yi aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince reddedilen ziynet alacağına yönelik karar kesindir. Açıklanan sebeple, davacının ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının boşanma davası ve ferilerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.