KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2021/377 E., 2021/1197 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 22.10.2020 gün ve 2020/4518-2020/5055 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
Mahkemece davacı kadın yararına 45.000 TL maddi tazminata hükmedilmiş, kararın davalı erkek tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce. "Kadın yararına hükmolunan maddi tazminatın çok olduğu" belirtilerek bozulmuş, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin onanmasına karar verilmiş, bozma ilamına karşı davacı kadın tarafından süresinde karar düzeltme kanun yoluna başvurulmuştur.
Dosyanın yeniden yapılan incelemesinde; tarafların belirlenen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur durumlarına, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına mahkemece hükmolunan maddi tazminat miktarının uygun olduğu halde kararın "Davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminatın çok olduğundan" bahisle bozulması hatalı olmuştur.
Davacı kadının karar düzeltme talebi haklı ve yerinde olup, kabulü ile kısmen onama kısmen bozmaya dair Dairemiz ilamının 2. bendinin kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminata yönelik bölümünün de onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2021/377, K. 2021/1197, 11 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama