Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/379 K.2021/1281

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın tarafından davalı erkek aleyhine açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, ilk derece mahkemesinin 01.07.2014 tarihli kararı ile davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmasına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, davacı kadın yararına aylık 1.500 TL yoksulluk nafakası ile 50.000 TL maddi ve 40.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, hükmün davalı erkek tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Dairemizin 10.03.2015 tarihli ve 2014/18983 esas, 2015/4212 karar sayılı ilamı ile davalı erkeğe dava dilekçesinin ve duruşma gününün usulüne uygun tebliğ edilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak hüküm kurulduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrasında Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23/02/2017 tarihli davanamesi ile davalı erkeğin tarafların evlendiği tarihte başka biri ile evli olduğu gerekçesi ile Türk Medeni Kanunu’nun 146. maddesi uyarınca evliliğin iptali talebiyle kamu davası açılmış, mahkemece boşanma ve mutlak butlan davalarının birleştirilerek yapılan yargılama neticesinde, ilk derece mahkemesince 15/10/2019 tarihli karar ile evliliğin mutlak butlanına, kadının boşanma davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine,

kadın yararına 30.000 TL maddi ve 35.000 TL manevi tazminata, kendini vekil ile temsil eden davacı kadın yararına 2.725 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Hüküm bu kez davacı kadın tarafından maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasının miktarı, ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki yönünden, davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, velayet düzenlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmiştir.

Dairemizin 16.03.2020 tarihli ve 2020/1394 esas, 2020/2224 karar sayılı ilamı ile kadın yararına hükmedilen maddi tazminatın az olduğu gerekçesi ile bozulmasına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası mahkemece yapılan yargılama neticesinde davacı kadın yararına 90.000 TL maddi tazminata hükmedilmiştir.

Ne var ki ilk derece mahkemesinin 01.07.2014 tarihli ilk kararı ile kadın yararına hükmedilen 50.000 TL maddi tazminat miktarı davacı kadın tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle davalı erkek yararına usulî kazanılmış hak oluşmuştur. Bu sebeple ilk derece mahkemesince usulî kazanılmış hakka aykırı şekilde davacı kadın yararına bozma sonrasına 90.000 TL maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

2-Mahkemece verilen 15/10/2019 tarihli hüküm Dairemizin 16.03.2020 tarihli ve 2020/1394 esas, 2020/2224 karar sayılı ilamı ile kadın yararına hükmedilen maddi tazminatın miktarı yönünden bozulmuş, diğer yönlerden onanmıştır. Hükmün bozma kapsamı dışında kalan kısımları ise kesinleşmiştir. Mahkemece, bu durum gözetilmeden kesinleşen vekalet ücreti yönünden yeniden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.