Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/403 K.2021/1730

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince boşanma ve ferilerine ilişkin hüküm kurulmuş; ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraflar istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge adliye mahkemesi, erkeğin kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen tazminatlara yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar vererek kadının tazminat taleplerinin reddine hükmetmiş ve kadının bütün istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde; ilk derece mahkemesi tarafından erkeğe kusur olarak yüklenen "Ailesi ile mesaj grubu kurup kadın hakkında olumsuz konuşmalar yapma, rencide edecek sözler söyleme" ve "İzin zamanlarını akrabalarında geçirerek evini ve eşini ihmal etme" kusurlu davranışlarınına kadının dilekçelerinde vakıa olarak dayanılmadığı.

"Şiddet" kusurlu davranışının da affedildiği belirtilerek erkeğin kusur belirlemesine yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş ve ilk derece mahkemesince erkeğe kusur olarak yüklenen bütün vakıalar kusur olmaktan çıkarılmıştır.

Bölge adliye mahkemesi, davalı kadının kusur belirlemesi dahil olmak üzere bütün istinaf itirazlarının esastan reddine karar vermiş ancak kararına gerekçe ve hüküm sonucu bölümünde erkeğe "Eşine hakaret etme" vakıasını kusur olarak yüklemiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde, davacı erkeğe kusur eklenmek suretiyle, kadının istinaf talebinin kusur belirlemesine yönelik olarak kısmen kabulü kanaatine varıldığı halde, kararın hüküm kısmında kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.