Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/4248 K.2021/6118

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, aleyhe hükmedilen nafaka, maddi-manevi tazminat, reddedilen manevi tazminat, velâyet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velâyeti davalı-davacı anneye verilen ortak çocuk ile davacı-davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkide, ortak çocuğun yaşı nedeni ile yatılı kişisel ilişki kurulmamış ve “Aynı şehirde oturmaları hali" ve “Farklı şehirde oturmaları hali" için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir.

Taraflar farklı şehirlerde yaşıyor olsalar bile, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse "ayrı şehir-aynı şehir ayrımına" gidilmesinin önemi bulunmamaktadır. Ayrıca ortak çocuğun yaşı dikkate alındığında, baba ile kurulan kişisel ilişkinin artık yetersiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle, ayrı şehir-aynı şehir ayrımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocukların da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).