Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/4714 K.2021/5601

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, yoksulluk nafakası yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatların reddi, yoksulluk nafakası ve velâyet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflarca karşılıklı olarak açılan Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasının, ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda, davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, kadın lehine aylık 350 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 5.000 TL manevi tazminata karar verilmiş, hükme karşı davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi,

tazminat, nafaka ve yargılama giderleri yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından tazminat ve nafaka miktarı ile velâyet yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesi, kadının erkeğe nazaran ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakası ve manevi tazminat taleplerinin reddine, kadının tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar vermiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararına karşı davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz talebinde bulunulmuş ve karar, Dairemizin 2019/7088 esas, 2020/522 karar sayılı ilamıyla kadına yüklenen “Kayınvalidesine tokat atma” vakıasının ispatlanamadığı gerekçesiyle kadının kusurları arasından çıkarılması ve tarafların eşit kusurlu olduğu, kadın yararına yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, idrak çağındaki ortak çocuğun velâyeti konusunda sosyal inceleme raporu alınıp tüm deliller birlikte değerlendirilip velâyet konusunda karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyulmasına karar veren bölge adliye mahkemesi, temyiz talebine konu kararı ile “Davalı-karşı davacı kadının velâyet, tazminat ve nafakanın miktarı ile davacı- karşı davalı erkeğin yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine, davacı- karşı davalı erkeğin kusur tespiti, manevi tazminata ilişkin istinaf talebinin esastan kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının manevi tazminata ilişkin 8. bendinin kaldırılmasına,

davalı- karşı davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine, ortak çocuğun velâyeti ve kişisel ilişkinin düzenlenmesine dair ilk derece mahkemesinin kararının infazda tereddüt yaratmamak üzere 2 ve 3. bendinin kaldırılmasına, ortak çocuğun velâyetinin davacı-karşı davalı babaya verilmesine, anne ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, yargılama giderleri ve vekâlet ücretine karar vermiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1/b-l ve 353/l/b-2. maddelerinde bölge adliye mahkemelerinin hangi durumlarda yeniden esas hakkında karar vereceği düzenlenmiştir. Bölge adliye mahkemesi Dairemizin bozma ilamına konu 12.02.2019 tarihli kararında HMK m. 353/l-b-2. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesi kararında kurulan yoksulluk nafakasına ilişkin 7.bendin 2.cümlesini kaldırarak kadının yoksulluk nafakasının reddine şeklinde yeniden hüküm tesis etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince kurulan bu yeni hüküm ile birlikte ilk derece mahkemesi kararının ilgili hükümleri ortadan kalkmıştır. Bu itibarla, bozma ilamına uyulmasına karar veren bölge adliye mahkemesinin, bahsedilen konularda yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle bir karar vermesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.