Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/4878 K.2021/8340

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı mirasçıları tarafından, kusur belirlemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.11.2021 günü temyiz eden davacı ... mirasçıları vekili Av. İdris Atalay ve karşı taraf duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı ( TMK m. 166/1) boşanma davası açılmış, yargılama sırasında davacı erkek 13.11.2018 tarihinde vefat etmiş, davayı davacı erkeğin mirasçıları kusur belirlemesi yönünden (TMK m. 181/2) takip etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kararda, davacı erkeğin yargılama sırasında vefat ettiği bu nedenle boşanma davası yönünden değil mirasçıların talebi ile kusur oranı yönünden davaya devam ettiği, dosya kapsamı ile kusur oranının değerlendirildiği, ve davalı kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen bu karara karşı, davalı kadın tarafından kusur belirlemesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince davalı kadının istinaf talebinin kabulü ile boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, davalı kadına yüklenecek kusurlu bir davranışın bulunmadığı belirtilerek mahalli mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince verilen karara karşı davacı mirasçıları tarafından kusur belirlemesi yönünden temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı kadının birlik görevlerini ihmal ettiği, hasta ve yaşlı olan eşiyle yeterince ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesi sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.