Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/5056 K.2021/7140

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, 29.04.2021 tarihli ek karar ve asıl karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı kadın, anlaşmalı boşanma davasında düzenlenen protokolden kaynaklanan tapu iptal ve tescil davası açmış, ilk derece mahkemesi davayı kabul etmiş, davalı erkek istinaf kanun yoluna başvurmuş, erkeğin davanın kabulüne yönelik istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ancak yargılama giderlerine yönelik istinaf başvurusu ise “Davanın anlaşmalı boşanma davasından kaynaklanan tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olduğu, maktu harç ile görülmesi gerekirken, mahkemece nispi harç alınarak yargılamaya devam olunduğu,

açıklanan sebeple maktu harca tabi davanın kabulü sebebiyle davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife gereğince maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken ve davalının yalnızca dava harcı olarak alınması yeterli maktu dava harcından sorumlu tutulması gerekirken, yazılı olduğu haliyle nispi vekalet ücreti ve nispi dava harcına hükmedilmesinin doğru olmadığı” gerekçesi ile kabul edilmiştir.

Hüküm davalı erkek tarafından süresinde maktu temyiz karar ve ilam harcı yatırılmak suretiyle temyiz edilmiş, bölge adliye mahkemesince usulüne uygun muhtıra tebliğine rağmen verilen kesin sürede davalı erkek tarafından 1.904,61 TL eksik nispi temyiz harcının dosyaya yatırılmadığı gerekçesiyle 29.04.2021 tarihli ek kararla davalı erkeğin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, iş bu ek karar davalı erkek tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava boşanma protokolünden kaynaklanan tapu iptali ve tescili davası olup maktu harca tabidir. Bu sebeple temyiz harcının da maktu olarak yatırılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu husus nazara alınmadan nispi temyiz harcının dosyaya yatırılmadığından bahisle davalı erkeğin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair bölge adliye mahkmesince verilen 29.04.2021 tarihli ek karar hatalıdır. Bu nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin 29.04.2021 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bölge adliye mahkemesince verilen asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;