Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/5182 K.2021/6558

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, iştirak nafakası ile vekâlet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-karşı davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen davalı-karşı davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174. maddesinin (1.) fıkrası gereğince uygun miktarda maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde davalı-karşı davacı kadının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Dairemizin 21.09.2020 tarihli "Hükmün gerekçesiz olması" nedeniyle verilen bozma kararı ile mahkemenin 27.01.2020 tarihli hükmü tamamen ortadan kalkmıştır. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan inceleme sonucunda erkeğin davasının kabulüne karar verildiğine göre, davası kabul edilen erkek yönünden vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, "Nihai" kararda değerlendirildiğinin ve bu konuda bozma bulunmadığnıdan yeniden karar verilmesine yer olmadığı karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerekmiştir.