Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/5592 K.2022/1282

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre; davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı erkeğin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava , artık değere katılma alacağı istemine ilişkindir.

Belirli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse, iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. Eşlerden hangisine ait olduğu ispat edilemeyen mallar onların paylı mülkiyetinde sayılır. Bir eşin bütün malları, aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal olarak kabul edilir (TMK mad.222).

Somut olayda, davaya konu ... ada ... parselde kayıtlı ... numaralı daireye ilişkin tedavül kayıtları incelendiğinde, davaya konu taşınmaz tam hisseli olarak davalı kadının babası adına kayıtlıyken 27.10.1993 tarihinde ½ hissesini, davalının annesi ...’ye satış yoluyla devrettiği, ...’nin de bu ½ hisseyi 27.12.2005 tarihinde ... isimli kişiye devrettiği, davalının babasının adına kayıtlı ½ hissenin, babasının vefatıyla,

25.07.2008 tarihinde davalı kadının da içinde olduğu mirasçılarına intikal ettiği,mirasçıların kendi aralarında yaptıkları fiili taksim sonucunda ve diğer hissedar ...’ın 04.08.2008 tarihinde satış yoluyla hisselerini davalı kadına devrettikleri anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davaya konu taşınmazda davalı kadının babasından intikal eden ½ hissenin davalının kişisel malı olduğu kabul edilerek bu kısım için alacağa hükmedilmemesi doğru ise de, ... adına kayıtlı ½ hissenin davalı tarafından ediniminin karşılıksız olduğuna yönelik soyut tanık beyanları dışında, somut ve inandırıcı delillerin bulunmadığı, bahse konu ½ hisse yönünden davalının kişisel mal savunmasını ispatlayamadığı kabul edilerek, mahkemece, taşınmazın ½ hissesinin edinilmiş mal olduğu kabul edilerek,

bu hisse üzerinde davacının artık değere katılma alacağının hesaplanması gerekirken, hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.