Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/5714 K.2021/9677

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından nafaka yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, babalığın tespitine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile babalığın tespitine, Busenaz yararına aylık 300 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Bu karara karşı davalı tarafından nafaka yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince “davacı ile davalının dava tarihinden sonra evlendikleri, daha sonra aynı taraflar arasında boşanma davası açıldığı, boşanma davasında Busenaz için de tedbir nafakası verildiğinin anlaşıldığı” gerekçesiyle nafaka talebi konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde; davacı ve davalı arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak görülen ... 1. Aile Mahkemesi’nin 2016/201 Esas-2017/1249 Karar sayılı ilamında, sadece evlilik içinde doğan Melisa yararına tedbir nafakasına hükmedildiği, iş bu davada soybağı düzenlenen Busenaz yararına hükmedilen herhangi bir nafaka olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle Türk Medeni Kanunu’nun 327/1 inci maddesi uyarınca çocukların bakım, eğitim ve korunması için gerekli giderlerin ana ve baba tarafından karşılanmasının zorunlu olması hususunun da gözetilerek Busenaz yararına çocuğun ihtiyaçlarına uygun bir iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.