Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/6302 K.2021/7517

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü ve kusur belirlemesi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, kendi tazminat ve nafaka taleplerinin reddi yönünden

temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı- karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının, ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda, erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulüyle, erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne ve ferilerine karar verilmiştir.

Hükme karşı, davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki boşanma davası ve ferileri yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince, davacı-karşı davalı kadının da güven sarsıcı davranışta bulunduğu, ilk derece mahkemesince erkeğe yüklenen ve gerçekleşen kusura göre erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararından erkeğin davasının reddine yönelik bentlerin çıkarılmasına, yerine yeniden hüküm kurularak davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının da kabulüne karar verilmiş, karar taraflarca karşılıklı olarak davaların kabulü ve ferileri yönünden temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı kadına yüklenen güven sarsıcı davranış vakıasının ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı- karşı davacı erkek tam kusurludur. O halde, davalı-karşı davacı erkeğin davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.