Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/6626 K.2021/7622

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen yoksulluk nafakası ve manevî tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde tarafların Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesi uyarınca boşanmalarına, davacı kadın yararına 10.000 Türk Lirası manevi tazminat ile aylık 350 Türk Lirası yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, bu karara karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden istinaf yoluna başvurulmakla, boşanma hükmü 17.05.2018 tarihinde kesinleşmiş, bölge adliye mahkemesince davalı erkeğin yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf talebinin kabul edildiği belirtilerek Türk Medeni Kanunu’nun 176/1. maddesi uyarınca 12.600 Türk lirası toplu yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

Davacı kadının, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince UYAP ortamında dosya arasına alınan nüfus kaydına göre, istinaf incelemesi yapılmadan 25.07.2019 tarihinde evlendiği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 176/3. maddesi uyarınca yoksulluk nafakası, nafaka alacaklısının evlenmesi ile kendiliğinden ortadan kalkar. Davacı kadının yoksulluk nafakasının toplu şekilde ödenmesi talebini içerir istinaf başvurusu da bulunmadığı nazara alındığında, istinaf başvurusunda bulunan davalı erkeğin aleyhine sonuç doğuracak şekilde ilk derece mahkemesince aylık 350 Türk Lirası olarak belirlenen yoksulluk nafakasının, 12.600 Türk Lirası toplu yoksulluğa çevrilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.