Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/6792 K.2021/7924

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; taraflarca karşılıklı açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 inci maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, kadının davasının kabulü ile erkeğin davasının reddine, tarafların boşanmalarına, velayetin anneye bırakılarak ortak çocuk yararına tedbir ve iştirak nafakası ödenmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen karar davalı-davacı erkek tarafından istinaf edilmekle, bölge adliye mahkemesince, istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm yukarıda gösterildiği şekilde temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede davacı-davalı kadının dava dilekçesinde mahkemece erkeğe kusur olarak yüklenen vakıalara dayanmadığı, tarafların mizaç farklılığı nedeniyle şiddetli geçimsizliğinden ve fiili olarak uzun süredir ayrı olduklarından bahisle boşanmayı talep ettiği, somut vakıa bildirmediği, ortada terk hukuki sebebine dayalı açılmış bir dava da bulunmadığı, mahkemece dayanılmayan vakıaların erkeğe kusur olarak yüklenmesinin hatalı olduğu değerlendirilmekle, davacı-davalı kadının davasının da reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.