Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/6840 K.2021/7991

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı -davalı erkeğin "Kusur belirlemesi, kadın yararına maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilmesine" yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince bu yönlere ilişkin olarak verilen hüküm davacı -davalı erkek tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle davacı-davalı erkeğin, istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yönlere ilişkin temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı-davalı erkeğin "Kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının ve tazminatların miktarının bölge adliye mahkemesince artırılan kısmına" yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı -davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) ve manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.