Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/6943 K.2021/8418

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, boşanma hükmü kurulması, kusur belirlemesi, reddedilen nafaka ve tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflarca Türk Medeni Kanunu’nun 166/1 inci maddesi uyarınca açılan boşanma davalarının birleştirilerek ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması neticesinde, ... (...) 1. Asliye (Aile) Mahkemesinin 28/01/2015 tarihli ve 2010/33 Esas, 2015/45 Karar sayılı ilamı ile davacı erkeğin davasının açılmamış sayılmasına, davalı-davacı kadının birleşen davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı davacı kadın yararına aylık 250 Türk Lirası yoksulluk nafakası ile 5.000 Türk lirası maddi tazimata, davalı davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, hükmolunan maddî tazminat ve nafakalar ile vekâlet ücreti yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi, hükmolunan maddî tazminat miktarı ile reddedilen manevî tazminat talebi yönünden temyiz edilmiş.

Dairemizin 09.06.2016 tarihli, 2015/18973 Esas, 2016/11438 Karar sayılı ilamı ile hüküm kusur belirlemesi, davalı davacı kadın yararına hükmedilen maddi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden bozulmuş, davalı-davacı kadının davasının kabulünün usul ve kanuna aykırı olduğu belirlenmiş, ne var ki bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiş, sair yönlerden hükmün onanmasına karar verilmiş, Dairemizin bozma ilamına karşı davalı-davacı kadın tarafından reddedilen temyiz talepleri yönünden karar düzeltme yoluna başvurulmuş, Dairemizin 11.04.2018 gün 2018/1817 Esas,

2018/4852 Karar sayılı ilamı ile davalı-davacı kadının karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir. Böylelikle davalı-davacı kadının birleşen davasında verilen tarafların Türk Medeni Kanunu’nun 166/1 inci maddesi uyarınca boşanmalarına ilişkin hüküm temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

İlk derece mahkemesince bozma ilamımıza uyularak yapılan yargılamada, kesinleşen boşanma yönünden yeniden hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).