Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/6977 K.2021/8673

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kadının boşanma davasının kabulü ve ferileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın tarafından açılan boşanma ve ziynet alacağı davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesi tarafından kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına 350 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yine kadın yararına 5.000 TL maddi, 8.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, yine kadının ziynet alacağı davasının da kabulüne karar verilmiştir.Davalı erkek tarafından her iki davaya yönelik istinaf talebinde bulunulması üzerine, ziynet alacağı davasına yönelik istinaf talebi kabul edilerek yeniden hüküm kurulmuş, boşanma davasına yönelik istinaf talebinin ise esastan reddine karar verilmiştir. Karar davalı erkek tarafından boşanma davası ve fer’ilerine yönelik temyiz edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 176. maddesinin birinci fıkrasında, yoksulluk nafakasının toptan veya durumun gereklerine göre irat biçiminde ödenmesine karar verilebileceği öngörülmüştür. Yoksulluk nafakasının toptan ya da irat biçiminde ödenebilmesine karar verilebilmesi için, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile ödeme gücünün göz önünde bulundurulması gerektiği açıktır. O halde, mahkemece tarafların ekonomik sosyal durumları,evlilikte geçen süre, tarafların yaşları dikkate alınarak yoksulluk nafakası yükümlüsünün yoksulluk nafakasını toptan şekilde ödemesinin uygun olup olmayacağı hususu değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi somut olay bakımından isabetli bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.