Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/7008 K.2021/8086

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, yabancı mahkemece verilen boşanma kararının tanınmasını talep etmiş, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesi tarafından istinaf talebi esastan reddedilmiş, bu karara karşı davalı tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesi kararında yabancı boşanma ilamının kesinleşme tarihi olarak 02.06.2020 yazılmış ise de, belirtilen tarih kararın temyiz edilmeden kesinleştiğine dair Le Havre Asliye Hukuk Mahkemesinin 3114118 karar nolu kararının Rouen İstinaf Mahkemesi Müdürü tarafından tasdik edildiği tarihtir.

Yapılan incelemede, dosyadaki muvafakat belgesinde, tarafların 14.03.2014 tarihinde boşandıkları ve 05.05.2014 tarihinde yabancı mahkemece verilen boşanma kararı hakkında temyiz kanun yoluna başvurmaktan feragat ettikleri anlaşılmaktadır. Feragat beyanı açıklandığı anda kesin hükmün hukuki sonuçlarını doğurur.

O halde, taraflar temyiz taleplerinden feragat ettiklerini bildirdiklerinden, temyizden feragat tarihinde hüküm kesinleşmiş olup ilk derece mahkemesince verilen hükümde, yabancı mahkeme kararının kesinleşme tarihi 05.05.2014 iken hükümde 02.06.2020 yazılması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HMK m. 370/2).