Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/7254 K.2021/6468

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının 21/5/2015 tarihli ara kararı ile hükmedilen tedbir nafakası ile tahsilde tekerrüre esas olmayacak şekilde hükmedildiğinin anlaşılmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Mahalli mahkemenin 2014/91 esas ve 2016/371 karar sayılı ilk kararına karşı davalı kadın tarafından tamamı yönünden temyiz kanun yoluna başvurulmuş ve Dairemizin 2017/2409 esas ve 2018/12480 karar sayılı ilamıyla hükmün tedbir nafakası ve kadının yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri hakkında hüküm kurulmamış olması yönünden bozulmasına karar verilmiştir. Daire ilamının birinci bendi ile hüküm sair yönlerden onanmak suretiyle boşanma hükmü kesinleşmiştir.

Bozma sonrası dosya kendisine gönderilen mahalli mahkemenin, boşanma hükmü onanarak kesinleştiği halde, yeniden boşanma hükmü kurmuş olması doğru bulunmamıştır. Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bozma sebebi yapılmayarak mahkeme kararının bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).