Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/7441 K.2021/8868

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatların miktarı yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri ve velâyet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- İlk derece mahkemesince taraflar eşit kusurlu kabul edilerek karşılıklı açılan boşanma davalarının kabulüne ve ferilerine karar verilmiş, bu karara karşı taraflarca istinaf başvurusunda bulunulmuş, bölge adliye mahkemesi incelemesi sonunda, mahkemece belirlenen kusur belirlemesinin doğru olduğu ancak kusurun ağırlık derecesinin hatalı olduğu belirtilerek, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulüne, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere kadının evin kilidini değiştirmek suretiyle erkeği evden kovduğu sabittir. Mahkemece davalı-davacı erkeğe yüklenilen düzenli çalışmama vakıası kusur olarak yüklenilmiş ise de; dosya arasında bulunan erkeğin işyerinden gelen cevabi yazı dikkate alındığında, işyerinin küçülmeye gitmesi nedeniyle işten çıkarıldığı, dolayısıyla bu vakıanın ispatlanmadığı anlaşılmaktır. Usulüne uygun şekilde ispatlanmayan vakıalar taraflara kusur olarak yüklenilemez. Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3- Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata karar verilemez. Kadın yararına Türk Medeni Kanunu’nun 174/1-2 nci madde koşulları oluşmamıştır. O halde, davacı-davalı kadının maddi ve manevî tazminat isteklerinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmolunması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.