Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/7941 K.2021/8898

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, tedbir nafakasının kaldırılması davasının kabulü ve boşanma davasında kendi lehine tedbir nafakasına hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadının tedbir nafakası davasının kaldırılması davasının kabülüne yönelik temyiz dilekçesinin incelemesinde;

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli ve 6763 Sayılı Kanunun 44 üncü maddesi ile 6100 Sayılı Kanuna eklenen Ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298 inci maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibarıyla bu miktar “78.630,00TL” olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, davacı kadın lehine hükmedilmiş aylık 1000TL; yıllık 12.000TL tutarındaki tedbir nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince tedbir nafakasının kaldırılması davası yönünden verilen karar kesindir. Bu nedenle, kadının tedbir nafakasının kaldırılması davasının kabulüne dair temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı-davacı kadının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadının düzenli olarak çalıştığının ve geliri olduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.