Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/8249 K.2021/9370

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat, yoksulluk ve iştirak nafakası miktarları yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminat ve nafakalar ile tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarında ilk derece mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına nafaka ve tazminata karar verilmiş,dosya kapsamında ilk derece mahkemesince erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Bu karar, taraflarca her iki dava ve ferilerine yönelik istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kusur tespiti dosya kapsamına uygun olmayıp, dosyanın ayrıntılı tetkikinde “davalı-karşı davacı erkeğin cinsel tedavi sürecinde tedavilerini aksattığı, davacı-karşı davalı kadını abisinin eşi ile kıyasladığı kadından yengesi gibi giyinmesini istediği, davacı-karşı davalı kadının ise “erkek eşinin cinsel rahatsızlığını başkalarının yanında anlatmak suretiyle erkeği küçük düşürdüğü, müşterek çocuğun erkekten olmadığını söylemek suretiyle güven sarsıcı davrandığı anlaşılmaktadır. Buna göre; boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu nedenle davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabul edilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata karar verilemez. Kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. madde koşulları oluşmamıştır. O halde davacı-karşı davalı kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.