Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/8343 K.2021/9450

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının reddi ve ziynet alacağının kısmen kabulü yönünden; davalı erkek tarafından ise ziynet ve boşanma davalarının kabulü, kusur belirlemesi, maddi tazminatın miktarı ve manevi tazminatın kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri Kırk Bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "78.630,00 TL" olarak belirlenmiştir.

Davacı kadın lehine hükmolunan ziynet alacağının miktarı 10.850 TL , reddedilen miktar ise 566 TL olup karar tarihindeki kesinlik sınırını aşmadıklarından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında kalan para alacağına ilişkin karar kesindir. Açıklanan nedenle, tarafların ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkek tarafından boşanma davasının kabulü ve kusur belirlemesi istinaf edilmeyerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından, davalı erkeğin boşanma davasının kabulüne ve kusur belirlemesine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.