Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/8475 K.2022/2621

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının taşınmazın değerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Artık değere katılma alacak miktarı hesaplanırken, mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan malların, bu tarihteki durumlarına göre, ancak tasfiye tarihindeki sürüm (rayiç) değerleri esas alınır (TMK m. 227/1, 228/1, 232 ve 235/1). Yargıtay uygulamalarına göre, tasfiye tarihi karar tarihidir.

Somut uyuşmazlık incelendiğinde; dava konusu taşınmazın tasfiyeye esas alınacak değeri belirlenirken yukarıda izah edilen ilkeye aykırı şekilde, karar tarihinden (09.02.2021) yaklaşık 4 yıl önce 23.03.2017 tarihindeki belirlenen değere itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır. O halde, mahkemece, taşınmazın tasfiye (bozmadan sonra verilecek karar tarihine en yakın) tarihi itibarıyla sürüm (rayiç) değerleri belirlendikten sonra davacının taşınmaz yönünden katılma alacağının hesaplanması gerekir.