KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2021/877 E., 2021/2358 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2021
- Mahkemesi
- ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarı ile yargılama giderleri yönünden; davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Taraflar arasında görülen boşanma davasında yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesince; davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, erkek tam kusurlu kabul edilerek kadın yararına aylık 550,00 TL yoksulluk nafakası, 20.000,00 TL maddi ve 18.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Hükmün davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince, erkeğin yoksulluk nafakası ve tazminat miktarlarına yönelik istinaf talebi kabul edilerek kadın yararına aylık 450,00 TL yoksulluk nafakası, 10.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminata hükmolunmuştur.
Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile İhlâl edilen mevcut ve beklenilen menfaat dikkate alındığında ilk derece mahkemesince kadın yararına hükmolunan aylık 550,00 TL yoksulluk nafakası, 20.000,00 TL maddi ve 18.000,00 TL manevi tazminat hukuka ve hakkaniyet ilkelerine uygundur. O halde bölge adliye mahkemesince erkeğin yoksulluk nafakasına ve tazminat miktarlarına yönelik istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2021/877, K. 2021/2358, 17 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama