Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/8866 K.2021/8414

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddî tazminat ve nafakalar yönünden; davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen manevî tazminat talebi, maddî tazminat ve nafakanın miktarı ile yargılama gideri, vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa'nın 141/3 üncü maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 inci maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1 inci fıkrasının (c) bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Yerel mahkemenin hangi delillerle sonuca ulaştığını değil, dayanılan delillerde yer alan hangi vakıanın kabul edildiğini Yargıtay denetimine elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklaması zorunludur. Mahkemece.

“Davalının Almanyadan malülen emekli olduğu, Almanya makamlarından sosyal yardım aldığı, davacı eşinin maddi destekte bulunmaması, eşinin ihtiyaçlarını karşılama noktasında duyarsız kalması sebebiyle Türkiye’ye dönemediği ve uzun süre kalamadığı, taraflar arasında geçimsizlik bulunduğu ve evlilik birliğini yürütme iradesinden uzak oldukları, evli kalmalarının kendilerine, topluma, ailesine fayda sağlamayacağı, mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığının kuşkusuz olduğu,

mahkememizce boşanmaya neden olan olaylarda davacının daha agır kusurlu olduğu kanaatine varılmış ve bu evliliğin devamında ne taraflar ne de toplum yönünden bir menfaat kalmadığı yönünden mahkememizde vicdani kanaat oluştuğundan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar vermek gerekmiştir..” şeklinde gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

Davacı erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları kararda gösterilmesine karşın, hafif kusurlu kabul edilen ve davanın kabulüne esas alınan davalı kadının hangi eylemlerinin kusurlu davranış olarak kabul edildiği belirtilmemiştir. Açıklanan nedenlerle davalı kadının kusur durumuna ilişkin gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.