Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/8911 K.2021/9863

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, manevî tazminatın reddi, lehine tedbir nafakasına hükmedilmemesi, yoksulluk nafakasının reddi, maddî tazminatın ve iştirak nafakalarının miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kendi davasının reddi, kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen maddî tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- İlk derece mahkemesince, davacı-karşı davalı kadının çalıştığı, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle yoksulluk nafakasının reddine karar verilmiş, kadının bu konudaki istinaf itirazı üzerine bölge adliye mahkemesince yoksulluk nafakasının reddine ilişkin istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kadının fide işinde asgari ücretle çalıştığı, davalı-karşı davacı erkeğin ise nakliyat firmasında tır şoförü olduğu ve asgari ücretin üzerinde geliri olduğu, ekonomik durumunun kadına göre iyi olduğu anlaşılmaktadır. Asgari ücret seviyesindeki gelir kişiyi yoksulluktan kurtarmaz (HGK 24.12.2014 tarih, 2013/2-1364 Esas-2014/1082 Karar sayılı kararı).

Yoksulluk nafakası koşulları davacı- karşı davalı kadın yararına gerçekleşmiş olup, erkeğin sosyal ve ekonomik durumu da göz önüne alınarak kadın lehine uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, yazılı gerekçe ile bu talebin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.