Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/8932 K.2021/8846

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca maddî tazminat ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince bozmadan önce kurulan hükümde, davacı kadın yararına 15.000 TL. maddî tazminata hükmedilmiştir.

Hükme karşı davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince kadının istinaf talepleri kısmen kabul edilmiş, davacı kadın yararına 25.000 maddî tazminata hükmedilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının taraflarca temyizi üzerine, Dairemizin 02.06.2021 tarih, 2021/3084 Esas ve 2021/4339 Karar sayılı ilamı ile kadın yararına hükmolunan maddî tazminatın miktarı az bulunarak, hüküm bu yönden bozulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak, davacı kadın yararına 35.000 TL maddî tazminata hükmedilmiştir. Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp davacı kadın yararına hükmedilen maddî tazminat azdır.

Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51. maddesi nazara alınarak daha uygun miktarda maddî tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.