Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/9338 K.2022/291

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası, tazminatların ve nafakaların miktarları ile reddedilen ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesince, "İlk derece mahkemesi kararının kadına 27/10/2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, kadın tarafından yasal iki haftalık süre içerisinde herhangi bir istinaf dilekçesi sunulmadığı, erkeğin 04/11/2019 tarihinde istinaf başvurusunda bulunması üzerine istinaf dilekçesinin kadına 16/11/2019 tarihinde tebliğ edildiği, kadının istinafa cevap dilekçesinden ayrı ve bağımsız olarak 13/11/2019 tarihinde verdiği dilekçe ile istinaf kanun yoluna başvurduğu, erkeğin istinaf başvurusuna karşı cevap dilekçesi sunmadığı,

istinafa cevap dilekçesinden ayrı ve bağımsız olarak verdiği müstakil istinaf dilekçesi ile hükmü istinaf ettiği ve bu bakımdan kadının 13/11/2019 tarihli istinaf dilekçesinin kanuni süre geçtikten sonra verildiği" gerekçesiyle, davacı-karşı davalı kadının süresinde yapılmayan istinaf başvurusunun HMK 352. maddesi uyarınca, davacı-karşı davalı kadının katılma yoluyla istinaf talebinin ise HMK'nın 348/2. maddesi gereği reddine karar verilmiş ise de;

davacı-karşı davalı kadının, davalı-karşı davacı erkeğin istinaf dilekçesinin tebliği sonrası süresinde verdiği 13/11/2019 tarihli istinaf isteminin katılma yoluyla istinaf dilekçesi olarak kabulü ile kadının da istinaf taleplerinin incelenmesi gerektiği anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin yazılı şekildeki kararı usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.