Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/9448 K.2022/7285

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen davanın açılmamış sayılmasına yönelik 20.01.2021 tarihli ek karar davacılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın tetkikinden, davacılar tarafından oturma-intifa hakkı tanınması, mümkün olmaması halinde alacak davası açıldığı, İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesince 24.05.2016 tarihli, 2014/106 Esas ve 2016/140 Karar sayılı ilamıyla davanın davacıların TMK 523-795-705-763-4–182-950. maddelere ilişkin talebin reddine, davacıların katkı payı alacağı, ev eşyasının ve birlikte yaşadıkları konutun kendilerine tahsis edilerek intifa veya oturma hakkının tesisi yönünden davanın görevsizlik sebebiyle usulden reddine,

karar kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Anadolu Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19.11.2018 tarihli, 2016/16853 Esas ve 2018/18807 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verildiği, İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesince 24.05.2016 tarihli, 2014/106 Esas ve 2016/140 Karar sayılı kararın 18.01.2019 tarihinde kesinleştiği, tarafların yasal süre içinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi talebi bulunmadığından mahkemece 20.01.2021 tarihli ek kararla davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4 üncü maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü, Geçici 3/2 nci maddesinde ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmü yer almıştır.

07.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de ilan edildiği üzere, 5235 sayılı Kanun uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle, bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtay'ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi amaçlanmıştır.

Somut olayda, İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından 20.07.2016 tarihinden önce verilen görevsizlik kararları, Yargıtay tarafından incelenmiş ve karar Yargıtay tarafından onanmış ise de; yargılamanın devamında İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar için istinaf kanun yolu açıktır. Kesinleşen görevsizlik kararları, uyuşmazlığın esasını çözen nihai bir karar niteliğinde değildir. Bu nedenle 20.07.2016 tarihinden sonra verilen eldeki ek kararın istinaf hükümlerine göre inceleme yapılmak üzere dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine iade edilmesi gerekmiştir.