Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/9465 K.2021/9653

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, reddedilen tazminat talepleri ve müşterek çocuklarla kişisel ilişki kurulması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Bölge adliye mahkemesince, istinaf aşamasında, kadın vekilince erkeğin kişisel ilişki sırasında müşterek çocukları darp ettiği, bildirerek tarafların oğlu ile baba arasında kişisel ilişki kurulmaması talebinde bulunduğu, davacı-davalı erkek hakkında açılan kamu davasına yönelik iddianame örneğinin ibraz edildiği belirtilerek, kamu düzeni ve çocuğun üstün yararı gözetilerek küçük ile babası arasında kişisel ilişki kurulmasına ilişkin ilk derece mahkemesi kararının 3 üncü maddesinin kaldırılmasına,

küçük ... ile babası arasında kişisel ilişki kurulmasına yer olmadığına, 5395 Sayılı yasa gereğince taraflar ve ... hakkında danışmanlık tedbiri uygulanması konusunda ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir. Ceza mahkemesinin mahkumiyet hükmü hukuk hakimini bağlar. Dosyada sadece iddianame bulunmaktadır. Henüz davacı-karşı davalı erkek hakkında müşterek çocuk ...'a şiddet uyguladığına yönelik, bir mahkumiyet hükmü yoktur.

Velayeti anneye bırakılan küçükle baba arasında kişisel ilişki küçüğün fikri ve bedeni ilişkisinin gelişmesi ile babalık duygularının da tatminini gerektirir. Gözönünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "Üstün yararı” (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi m. 1; TMK m. 339/1. 34.3/1, 346/1. Çocuk Koruma Kanunu m. 4/b) dır.

Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5 inci maddesi gereğince, psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan bilirkişi heyetinden babayla müşterek çocuk arasında kişisel ilişki düzenlemesine ilişkin rapor istenilmesi, akabinde tüm deliller hep birlikle değerlendirilip, kişisel ilişki konusunda bir karar verilmesi gerekirken; bu hususta eksik incelemeyle hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.