Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/9468 K.2022/682

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü ve kusur belirlemesi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar, velâyet, tedbir ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflarca karşılıklı olarak açılan Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasının, ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda, davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiş, hükme karşı davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar, velayet, tedbir ve iştirak nafakası yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesi, istinaf incelemesi sonunda tarafların başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, bu karara karşı yukarıda belirtilen sebeplerle temyiz başvurusu yapılmıştır.

İlk derece mahkemesince, “ taraflar arasında daha önce görülen bir boşanma davası açıldığı, bu dosyanın feragatle sonuçlandığı, feragatten önce taraflar arasında yaşanan olayların af kapsamında kaldığı ve bu davada ileri sürülmesinin mümkün olmadığı,

tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları ile sabit olduğu üzere bu davadan feragat edildiği gün tarafların tartışarak yeniden ayrıldıkları, davalı karşı davacının feragatin gerçekleştiği gün akşam ailesinin yanında bulunan davacı-karşı davalıyı görmeye gittiği, “açın kapıyı şerefsizler, sizi öldüreceğim" diyerek tehdit ve hakaret ettiği, davacı-karşı davalı kadının ise ilk davadan feragat ettikten sonra evi terk ederek birlikte yaşamaktan kaçındığı gerçekleşen olaylara göre de erkeğin ağır kusurlu olduğu” gerekçesi ile karşılıklı açılan boşanma davalarının kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, kadının

eşyalarını almak için gittiği gün taraflar arasında çıkan tartışmada erkeğin kadına hakaret ettiği, kadını ölümle tehdit ettiği sabittir. Taraflar arasında yaşanan tartışma neticesinde “açın kapıyı şerefsizler, sizi öldüreceğim” diyerek tehdit eden erkeğin yanına dönmesi kadından beklenebilecek bir davranış olmayıp, kadının birlikte yaşamaktan kaçındığı vâkıâsına davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenilmesi doğru olmamıştır. O halde boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadına yüklenebilecek bir kusur ispat edilemediğinden erkeğin davasının reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.