Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/9716 K.2021/9762

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı kadının aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 02/10/2018 tarih, 2016/23754 E., 2018/10382 K. sayılı ilamı ile kadının TMK 405. ve HMK 56. maddeleri gereğince vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılarak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken bu husus incelenmeksizin karar verilmesi doğru bulunmayarak bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında davalı kadın vekili tarafından 29/09/2020 tarihli dilekçe ile tazminat talebinde bulunmuştur. Bu durumda davalı kadının tazminat talepleri süresinde değildir. O halde süresinde talep edilmeyen, maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule görede; Taraflar 26/05/2006 tarihinde evlenmiş olup bu evliliklerinden ortak çocukları yoktur. Mahkemece kararın gerekçesinde velâyet değerlendirmesi yaparak velayetin anneye bırakılması gerektiği belirtildiği halde tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında velayete ilişkin hükme yer verilmeyerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki meydana getirilmiştir.