Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/9739 K.2021/9757

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından maddî tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesinin 10/03/2016 tarihli ilk hükümde, davacı kadın yararına 10.000 TL maddî tazminat, 15.000 TL manevî tazminata hükmedilmiştir. Kararın davacı kadın tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 19/11/2018 tarihli ilamı ile maddî tazminat miktarları az bulunarak, hüküm bu yönden davacı kadın yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı kadın lehine 15.000 TL maddî tazminata hükmedilmiştir.

Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere ve bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı kadın lehine hükmedilen maddî tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu'nun 50. 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.