Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10032 K.2023/755

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili, dava dilekçesinde; tarafların 1999 tarihinde evlendiklerini, davalının davacıyı darpettiğini, aşağıladığını, küfür ettiğini, davalının müşterek büyük kızları ...'yı darp ettiğini belirterek evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini belirterek tarafların boşanmaları ile müşterek çocukların velâyetlerinin davacı anneye verilerek, küçükler için aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakası ile müvekkili için 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, taşınmaz üzerine aile konutu şerhi konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalıya usulüne uygun olarak dava dilekçesinin tebliğ edildiği, davalının cevap dilekçesi vermediği görülmüş, davalı erkek duruşmadaki beyanında boşanmak istemediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların birbirlerine karşı küçük düşürücü beyanda bulundukları, tartıştıkları, davacının kardeşinin yanında yaşadığı, tarafların birbirlerine saygılarının kalmadığı,

9 aydır ayrı yaşadıkları, aile sorumluluklarını taşımadıkları, eşit kusurlu oldukları, tarafların kusurlu hareketleri ile evlilik birliği ve ortak hayatın temelinden sarsıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, müşterek çocuklardan 13.09.2001 doğ.lu Dilara ile 01.04.2006 doğumlu ... velâyetlerinin çocukların yaşları, halen anne yanında kalıyor oluşları, alıştıkları ortam ile anne bakım ve sevgisine ihtiyaç duymaları nedeniyle anneye verilmesine,

baba ile kişisel ilişki tesisine, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına ile hakkaniyet ilkesi gereğince müşterek çocuklar için aylık 300,00'er TL nafakanın kararın kesinleşmesine kadar tedbir, kesinleşmeden itibaren iştirak nafakası olarak davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, kadının maddî ve manevî tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek, davanın kabulü, kusur belirlemesi, müşterek çocukların velâyet düzenlemeleri ve nafakalar yönünden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davalı erkek süresinde cevap dilekçesi vermediğinden kadına kusur yeklenemez ise de davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna müracaat edilmediğinden kadına yüklenen kusurların kesinleştiği, erkeğe yüklenen kusurların da gerçekleştiği, sonuç itibariyle eşit kusur belirlemesinin doğru olduğu belirtilerek, İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı erkeğin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun(6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek, davanın kabulü, kusur belirlemesi, müşterek çocukların velâyet düzenlemesi ve nafakalar yönünden temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kadının boşanma davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği kusur belirlemesi ve velâyet düzenlemesi, tedbir ve iştirak nafakaları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı, 169 uncu, 182 nci ve 330 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,