Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10105 K.2023/688

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından açılan boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ile kadının kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, tedbir nafakası ile kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

İlk Derece Mahkemesinin erkeğin kadına aylık 1000,00 TL tedbir nafakası ödemesine dair hükmü davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusuna konu edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle, davalı erkek vekilinin istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı erkek vekilinin reddedilen yön dışındaki temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadına hakaret ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, sürekli evden kovduğunu, ailesinin hakaretlerine sessiz kaldığını, ziynetlerini fiziksel şiddet kullanıp alarak evden kovduğunu iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak boşanmalarına, kadın için aylık 1000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın lehine 5000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata, 150gr 1,5 metre altın zincir, 15'er gr 4 adet altın bilezik, 7'şer gr 4 adet yüzük, 1 adet 24 ayar Cumhuriyet altını ve 1 adet 5 gr altın küpenin aynen iadesine,

aynen iade mümkün olmadığı takdirde şimdilik 20.000,00 TL bedelinin ödenmesine ve dilekçede belirtilen çeyiz eşyalarının aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedelinin ödenmesine hükmedilmesini talep etmiştir.

2.Davacı kadın vekili, 20.10.2020 tarihli dilekçesi ile ziynet alacağı davasını bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah etmiş ve ziynetlerin aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde 52.250,00 TL bedelin ödenmesine hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi 06.11.2019 günü davalı asıla usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ve davalı süresi içinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadına hakaret ettiği, onu istemediğini söylediği, fiziksel şiddet uyguladığı ve bu suretle tam kusurlu olduğu, kadın lehine boşanmanın fer'îlerine hükmedilmesi koşullarının gerçekleştiği, kadının çeyiz eşyası alacağı talebinden feragat ettiği, kadının ziynetlerinin erkek tarafından darp edilmek suretiyle elinden alındığı gerekçesiyle;

kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, aylık 1000,00 TL tedbir nafakası ile 5.000,00 TL maddî ve 10.000.00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına ödenmesine.

22 ayar 90 gram 1 adet 1,5 metre zincir (24.750,00 TL), 22 ayar 15 gramlık 4 adet toplamda 60 gram bilezik (16.500,00 TL), 22 ayar 7 gram 1 adet Cumhuriyet altını (1.925,00 TL), 22 ayar 7 gramlık 4 adet toplamda 28 gram yüzük (7.700,00 TL) ve 22 ayar 5 gram 1 adet küpenin (1.375,00 TL) aynen mümkün olmadığı takdirde bu sayılan eşyaların değeri olan toplam 52.250,00 TL'nin erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; dava dilekçesinin erkeğe tebliğinin usulsüz olduğunu, erkeğin okuma-yazması olmadığını, süresinde cevap vermemiş olan davalıya davayı inkara yönelik iddialarını ispatlaması için delil bildirme hakkı tanınması gerektiğini, erkeğin kusurunun bulunmadığını, kadının evden ayrılırken ziynetleri yanında götürdüğünü belirterek boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dilekçesinin erkeğe usulüne uygun olarak bizzat tebliğ edildiği, erkeğin süresinde cevap dilekçesi sunmadığı için delil bildiremeyeceği ve kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki iddialarını tekrarla, kararın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, tedbir nafakası ve kadının ziynet alacağı davasının kabulü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava dilekçesinin erkeğe tebliğinin usulüne uygun olup olmadığı, tebliğ usulüne uygun ise süresi içinde cevap dilekçesi sunmamış olan erkeğin delil bildirip bildiremeyeceği, kadının açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulü ile kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve kadının ziynet alacağı davasının ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 122 nci ve 128 inci maddeleri, 129 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 139 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı erkek vekilinin tedbir nafakasına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2. Davalı erkek vekilinin sair hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,