Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10267 K.2024/1871

...

MAHKEMESİ

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI

2021/2100 E., 2022/1750 K.

DAVA TARİHİ : 28.11.2017

İLK DERECE MAHKEMESİ

Bursa 7. Aile Mahkemesi

SAYISI

2017/1198 E., 2018/738 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların anlaşmalı boşanmalarına karar verilmiştir.

Davacı erkek vekili tarafından kararın tavzih edilmesinin istenmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince 13.07.2021 tarihli kararla tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Tavzih talebinin kabulüne dair kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olup; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 19.03.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... vekili Av. Sümer Hergül geldi. Karşı taraf ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. 13.09.2018 tarihli dilekçesi ile davalı ile boşanma ve fer'ileri hususunda anlaştıklarını beyan ederek protokol doğrultusunda anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiş, duruşmadaki beyanında; aralarında düzenlemiş oldukları anlaşma protokolünü kabul ettiğini bildirerek, protokole göre talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, çocuk için tedbir ve iştirak nafakasına, tarafların anlaşması gereğince halen davalı adına Malatya İli, Manas Evleri, Harzemşahlar Sitesi, B Blok D 20'de kayıtlı taşınmazın 1/2 hissesinin davacı adına devir ve tescil edilmesine, devir ve tescil masrafalarının davacı tarafından karşılanmasına, davalı adına kayıtlı 16 LF 116 plakalı aracın davalı üzerinde kalmasına karar verilmiştir.

2.Karar, davacı vekiline 08.10.2018 tarihinde, davalıya 02.11.2018 tebliğ edilmiş, istinaf edilmediğinden 19.11.2018 tarihinde kesinleşme şerhi düzenlenmiştir.

3. Davacı erkek vekilinin 21.04.2021 tarihinde, protokolde taşınmaz bilgilerini sehven yanlış yazdıklarını fark ettiklerini belirterek tashih ve tavzih isteminde bulunması üzerine Mahkemece 13.07.2021 tarihli karar ile tavzih talebinin kabulüne, gerekçeli kararın tavzih talebi doğrultusunda düzeltilmesine, bu konuda gerekçeli kararın altına şerh yazılmasına, Mahkemenin 14.09.2018 tarih ve 2017/1198 Esas, 2018/738 Karar sayılı kararının hüküm kısmının 7 nci paragrafının kaldırılarak,

anılan paragrafın ''Tarafların anlaşması gereğince halen davalı adına Yakınca Mah. Harzemşahlar sitesi B blok kat:3 daire:15 Yeşilyurt/Malatya Ada/parsel-367/1'de kayıtlı taşınmazın 1/2 hissesinin davacı adına devir ve tescil edilmesine, devir ve tescil masrafalarının davacı tarafından karşılanmasına'' şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 13.07.2021 tarihli, tavzih isteminin kabulü kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tavzih kararının usul ve kanuna uygun olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli tavzih kararının kaldırılmasına karar verilmesi talebiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının 13.07.2021 tarihli tavzih kararına yönelik istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; tavzih talebinin kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, istinaf edilmeyerek kesinleşen anlaşmalı boşanma kararında yer alan taşınmaz bilgilerinin tavzih yoluyla değiştirilip değiştirilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 305 inci ve 306 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.